واقعه مباهله

معنای مباهله

مباهله به معنای لعنت کردن یکدیگر و نفرین کردن است.

کیفیت مباهله

به این گونه است که افرادی که درباره مسئله مذهبی مهمی گفتگو دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرّع کنند و از او بخواهند که دروغ گو را رسوا سازد و مجازات کند.

شرح مختصر واقعه مباهله

مباهله پیامبر با مسیحیان نجران، در روز بیست وچهارم ذی الحجّه سال دهم هجری اتفاق افتاد. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم طی نامه ای ساکنان مسیحی نجران را به آیین اسلام دعوت کرد. مردم نجران که حاضر به پذیرفتن اسلام نبودند نمایندگان خود را به مدینه فرستادند و پیامبر آنان را به امر خدا به مباهله دعوت کرد. وقتی هیئت نمایندگان نجران، وارستگی پیامبر را مشاهده کردند، از مباهله خودداری کردند. ایشان خواستند تا پیامبر اجازه دهد تحت حکومت اسلامی در آیین خود باقی بمانند.

نکات واقعه مباهله

الف) اگر پیامبر اسلام بر حق نبودند و ترسی از نفرین مسیحی ها داشتند هرگز خانواده خود را برای انجام مباهله نمی آوردند که آنها آسیب ببینند پس این خود اثباتی بر ادعای پیامبر بوده است که مسیحی ها آن را خوب درک کرده و از مباهله دست کشیدند.

ب) پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را به عنوان شاخصه های دین اسلام و ولایت بار دیگر با این عمل معرفی نمودند.